هفته دولت فرصت مناسبی  است تا شاخصه های مدیریتی و برنامه ریزی مدیران دولتی در بوته نقد عمومی نشیند وعیار سنجی شود.

نقد منصفانه و واقع بینانه حق دولت و واقع گرایی و پرهیز از بزرگ نمایی حق ملت است. در یک تعامل دو سویه کارآمدی و احیانا عکس آن به همراه راهکارهای بهبود رویه به تصویر در می آید..

گفته شد نقد کارآمدی و شایستگی سیستم منوط به واقع نمایی کارگزاران در ارایه عملکردشان است.

بزرگ نمایی و مقایسه های ناثواب مسیر نقد را از انصاف و عدالت منحرف می کند.

آنچه در سالهای اخیر بسیار مشاهده شده وبدلیل تکرار تا حدودی آزاردهنده هم شده مقایسه حال با پیش از انقلاب است. بهترین مسیر برای بزرگ کردن سطح ترقی سیستم بزرگ کردن بازه زمانی مقایسه  است.واین سیاستی است که مدیران غیر سیاسی مابه خوبی آموخته اند.

اما آزاردهنده تر رویکرد جدیدی است که در دولت جدید باب شده است وآن قیاس سیستم با سیزده و یا هشت سال گذشته است.

.با نگاهی به گزارش عملکرد مدیران خصوصا  مدیران استانی  به گزارش افتتاح پروژه های عمرانی متعددی بر میخوریم که از لحاظ تعداد نسبت به هشت سال گذشته !!بیشتر و از همه مهمتر فراگیرتر می باشد.

ساده است با توجه به عمر پروژه ها درایران آغاز و استراتژی همه آنها به مدیران همان دوره هشت ساله برمیگردد.

تخطئه گذشتگان سنت بسیار بدی است . که اگرباب شود به اعتمادی به تصمیمات و برنامه مدیران اولین ره آورد نامیمون آن خواهد بود.

  RSS