---

جند صباحی بود بدلیل پاره ای مشغولیات و شاید ملاحظات ! دست از نوشتن کشیده بودم –بقول ادبا قلم از دست انداخته بودم- ولی از آنجا که گفته ها را نتوان کرد نهان ! آغازی دوباره آغاز میکنم.

درمیان سرگذشت و متون افتخارآمیز گذشتگان ما بسیار مواردی است که نه صرفان برای خواندن و دانستن بلکه برای

دوای دردهای بیشمار امروز داروی شفا بخشی است .

جنگ و صلحها ، پیروزی وشکستها ، فرمانبرداری و کشورگشاییها و.... همه از آن دسته اند.بی جهت نیست اگر ادعا کنیم اولین بنیان گذار شیوه نوین مملکت داری – آنهم امپراطوری بزرگ ایران – در دنیا ایرانیان و بطور روشن کورش بوده و بسیاری از سیاستها و کیاستها اولین بار از ایرانیها بوده است.

در این میان هخامنشی ها  به عنوان بنیانگذار ایران قدرتمند نقش موثری در آفرینش این فرضیه داشته اند.مراجعه به تاریخ فخرآور ایران بزرگ و آثار و نوشته های آن دوران میتواند گوشه هایی از تاریخ فراموش شده وتمدن کهن ایران زمین را روشن نماید.

وصیت نامه داریوش(ادامه مطب را کلیک کن) مملو از آینده نگری و نشان از درایت و توانگری حاکمان و حس عزت طلبی آنهاست .

خواندن با دقت آن را به همه توصیه میکنم .فرض را بر این باید گذاشت که یک انسان در 2500 سال پیش با چنین درکی سخن میگوید.